Natuurkundige Albert Einstein zei: ‘Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het probleem heeft veroorzaakt.‘ Dus vaak is het niet handig – en niet genoeg – om problemen cognitief met het hoofd op te lossen. Dus door erover te denken of erover te praten.
De Zwitserse arts en alchemist Paracelsus zei: ‘Alles wat de mens nodig heeft voor gezondheid en genezing is door God in de natuur verschaft, de uitdaging voor de wetenschap is om het te vinden.‘
Dus besloot ik naar Einstein en Paracelsus te luisteren. Op zaterdag 7 maart 2026 had ik een mystieke ervaring met medicinale paddenstoelen. Iets wat de wetenschap steeds meer onderzoekt en onderbouwt.
Psychedelica zijn krachtige psychoactieve stoffen die de waarneming, stemming en cognitieve processen ingrijpend veranderen. Ze beïnvloeden hoe iemand tijd, ruimte, emoties en zintuiglijke prikkels ervaart, wat leidt tot ervaringen die vaak ’trips’ worden genoemd.
Bekende vormen van psychedelische middelen zijn psilocybine (in bepaalde paddenstoelen en truffels), LSD (een synthetisch middel), mescaline (uit de peyote-cactus) en ayahuasca (plantenbrouwsel uit het Amazoneregenwoud).
In 2025 volgde ik een jaarprogramma over trauma bij de wereldbekende arts en trauma-expert Gabor Maté. Hij sprak zich toen meerdere keren zeer positief uit over zijn ervaringen met psychedelica.
Dus besloot ik mij meer in dit onderwerp te verdiepen.
In psilocybine uit paddenstoelen en truffels is steeds meer wetenschappelijke interesse, ook in Nederland vanuit universiteiten in Utrecht tot Amsterdam. Enerzijds laat onderzoek de positieve effecten bij mentale aandoeningen zien, maar anderzijds ook bij gezonde mensen die meer uit het leven willen halen c.q. op spiritueel gebied willen groeien.
De Johns Hopkins Universiteit in Amerika heeft een eigen onderzoeksafdeling met de naam ‘Psychedelics Research and Psilocybin Therapy’.
Robert F. Kennedy – de Amerikaanse minister van volksgezondheid – gaf vorige maand in een interview ook aan dat het zijn streven is om psychedelische middelen zoals psilocybine in de Amerikaanse gezondheidszorg toegankelijk te maken voor de behandeling van mentale aandoeningen.
Psilocybine blijkt neuroplasticiteit te bevorderen (via de serotonine 5-HT2A receptor), wat tot structurele veranderingen in de hersenen leidt.
Een enkele dosis kan de dichtheid van dendritische uitlopers in de prefrontale cortex (het mensbrein) en hippocampus (geheugen) verhogen, met effecten die weken aanhouden.
Psychiater Robert Schoevers die in het UMC Groningen onderzoek naar psilocybinebehandeling leidt zegt: ‘Het is bekend dat mensen dingen verdringen of ontkennen waarvan ze overstuur raken, of waarover ze zich schamen of schuldig voelen. Mensen vertellen dat ze onder invloed van psilocybine op een minder veroordelende manier kunnen kijken naar zaken waarmee ze worstelen. Hierdoor kunnen ze weggestopt verdriet of angst weer ervaren. Dat doorbreekt vaak vastgeroeste denkpatronen.‘ Ook hij geeft aan dat het effect van psilocybine wekenlang aanhoudt.
Tot zover de wetenschap en informatie. De echte revolutie ligt in de ervaring.
Maar even eerlijk: ik scheet in mijn broek, want ik houd van controle. Ik ben graag zelf in charge.
Natuurlijk zijn dit beschermingsmechanismen die ik in mijn leven heb opgebouwd. Juist daarom voelde ik ook dat ik deze ervaring moest aangaan, maar toch was de mengeling van ‘nieuwsgierigheid naar groei’ en ‘angst voor controleverlies’ in mezelf boeiend en tegenstrijdig.
Vrijdag 6 maart meldde ik mij dus in Loenen, waar de volgende dag de truffel-ceremonie gepland stond. Veiligheid en professionaliteit waren een belangrijke basisvoorwaarde, dus was het logisch dat ik bij het team van Entheogenesis uitkwam.
Grondleggers zijn Kasper van der Meulen (vriend en oud-docent van mijn OERsterk Coach Opleiding), Anna Catharin Heil en Victoria Etherington, aangevuld met meerdere experts en ervaringsdeskundigen die faciliteren.
Vorig weekend was er een begeleidingsteam van 6 experts voor 18 personen die deelnamen. Niets anders dan lof en respect voor wat zij in Nederland aan waarde brengen, en geen toeval dat mensen overal vanuit Europa naar hun ‘journeys’ toekomen.
Ze combineren de macro-dosering van de truffels (dus de ceremonie op zaterdag) met een zeer zorgvuldige voorbereiding vooraf (vrijdag) en integratie (zondag). Want persoonlijk raad ik je niet aan om zelf met medicinale paddenstoelen of truffels te experimenteren, maar dit in een professionele en veilige context te doen.
Na het innemen van de truffels begon na een half uur mijn bewustzijn te verruimen. Enerzijds ontstond een levendige reis door het universum – van de lucht tot in de grond, en anderzijds reisde ik parallel door mijn eigen lichaam.
Dit laatste was een somatische reis waarin allerlei pijntjes zich op verschillende plekken meldden. Precies die plekken waar ik in mijn huidige 43-jarige levensreis klachten heb gehad.
Mijn onderrug – ik heb vaak last van lage rugpijn – bleef zich melden. Precies op dat moment stond facilitator Jerry – gespecialiseerd in somatisch lichaamswerk – naast me. Hij fluisterde in het engels: ‘Richard, ik heb het gevoel dat ik iets voor je kan doen.‘
Het was magie. Hoe kon hij dit aanvoelen?
Ik vertelde hem van de terugkomende pijn in mijn onderrug en hij vroeg of hij zijn handen daar mocht leggen (alles gaat met consent). Terwijl hij lichte druk gaf werd ik me bewust van bepaalde ervaringen in mijn kindertijd, die aan schaamte en verdriet gekoppeld waren.
De tranen stroomden over mijn wangen.
Terwijl Jerry mijn onderrug en zenuwstelsel behandelde, raakte ik in gesprek met deze verwonde delen in mij. Ik voelde de spanning en pijn in mijn onderrug wegvloeien.
Daarna was het alsof er een sluier van zwaarte was weggevallen. Het voelde als een viering van het leven. De ceremonie wordt met veel live-muziek ondersteund en ik genoot nog een paar uur van de vogels die buiten floten en de sterkere verbinding met de veiligheid in mijn eigen lichaam.
Ik voelde een sterke verbondenheid met de natuur, met mijn medemensen en het grotere web van het leven. Een gevoel dat ik nu nog steeds voel (dit typen geeft me weer vochtige ogen).
In mijn dagboek schreef ik afgelopen zaterdag:
Liefde voor mezelf.
Liefde voor mijn basis.
Voor mijn gezin.
Liefde voor de dieren.
Liefde voor de natuur.
Liefde voor het leven.
Dankbaar dat ik mezelf heb verrijkt.
Dankbaar dat ik onderdeel ben van het grotere (onzichtbare) geheel.
Dankbaar dat ik de liefde en aandacht heb gevoeld.
Ahoo.
Even voor de goede orde: zoals altijd is deze informatie niet gesponsord of betaald, maar heeft het team van Entheogenesis mijn gunfactor en gun ik ieder mens deze groei en ‘cadeautje aan jezelf’.
Een moment om door je onbewuste magazijn aan herinneringen en emoties te struinen, afscheid te nemen van dat wat niet meer dient of juist gevoeld wil worden en zo met een nieuw perspectief naar jezelf, de wereld en het leven te kijken.
Met dit platform bied ik alle informatie – van blogs tot podcasts – gratis aan. Gratis voor jou, maar niet kosteloos voor mij en mijn kleine team. Zo kost het financieren van al mijn activiteiten – en alle experts die hierbij betrokken zijn – zo’n 10.000 euro per maand.
Via een donatie is het mogelijk om mijn werk te ondersteunen. Niet omdat het moet, wel omdat het mag als mijn werk jou raakt én jouw financiële situatie het toelaat. Zo kan ik hopelijk nog heel lang waardevolle content blijven maken die mensen in hoofd en hart zal raken. Dank voor iedere donatie en support!